Kapat

Tükenmek İle İlgili Sözler

Tükenmek İle İlgili Sözler

Sayfamızda en güzel tükenmek ile ilgili sözler ve tükenmek sözleri yer alıyor. Şarabımın son yudumunda mavi duvarıma yaslı bir şekilde sızmışım. Çok güzel rüyalar görmüştüm aklımdaki tüm kötülükler birbir karşıma çıkıyordu ve ben hepsini tek tek öldürüyordum. Tek başına dünyayı kurtaran bir kahraman gibiydi:) Acıda çekiyordum ama hemen geçiyordu. Tüm hepsini yok ettikten sonra uçmayı öğreniyordum. Bunu en çok nerede olursan ol sana ulaşmak kolay olacağı için istiyordum. İnanılmazdı gerçek gibiydi. Uçmayı başardım seni aradım çok hızlıydım belkide en hızlısıydım ama seni bulamadım. Yokettiğim kötülüklerden dev bir kötülük yaratmış gibi hissettim ve çektiğim bütün acılardan daha fazlasını çekiyordum belkide en fazlası… Buna dayanamadım ileri sardım (x4) Sonuna geldiğimde görmek istemedim uyanmak istedim. Uyandığımda kendimi senin boyadığın duvarımda ölü buldum. Beni durdurmadın. Bende tükendim gittim…

Tükenmek İle İlgili Güzel Sözler

Ben bittim de sen bir gram eksilmedin…

Umut tükenince yine çarpar mı bir kalp?

Bunaldım artık. Sıkıldım. Tükendim. Yoruldum…

Umudun tükenmesi mi yoksa umudun ağır yükü mü daha zor?

Yoruldum, bittim, tükendim ama hala yüzüne gülümseyebilirim…

Kafamın içindeki çığlıklara artık dayanamıyorum. Tükendim…

Ağlamaya değermisin diye soruyorum kendime bunu söylerken bile ağlıyorum. Tükendim artık…

Gitmekten yoruldum, artık sadece bir kenarda oturup soluklanmak istiyorum…

Bir insana dengesini kaybettirip, sonra da normal davranmasını bekleyemezsiniz!..

Kendime gelirken yoruldum, işte bütün hikayem budur…

Herkesten kaçıyorum, kendime yakalanıyorum…

Çok çabaladım, az sevildim, hep kaybettim. Hani insanlar yorulmaktan öldüm derler ya, bende artık ölmekten yoruldum…

Ben senin beni sevme ihtimalini düşünmekten bıktım,

Neden yorgunsun sorusuna cevap aramaktan ve bunu sormasınlar diye gülümsemekten yoruldum. – Cemal Süreya

Ben senin beni sevmeni beklemekten yoruldum, ben seni sevmekten tükendim…

Gider gibi yapmadım ben, ya kaldım ya gittim. Sen ise kalır gibi yaptın, ama gittin ve ben bittim. – Cemal Süreya

Aklına gelmeyişlerim ve tükenişlerim acı veriyor artık…

Bir damlacık gönlümde dağlardan büyük hüzün vardı… Sustum, bittim, öldüm kimse anlamadı…

İnsanların en verimli olduğu çağda tükendim. Her anı ne yapmam gerektiğini düşünerek geçirdiğim için çabuk yoruldum. Bana müsaade… – Oğuz Atay

İyi şeyler olsun diye çırpındıkça, yıprandım, dibe battım. Tükendim, bittim…

Geriye dönüp bakarsınız ki sizi ayakta tutup besleyen yedikleriniz değil, umut ettiklerinizdir ne zaman bırakırsanız o zaman gücünüz tükenir…

Sen bir okyanustun ve ben yüzmeyi bilmiyordum. Bunu bile bile atladım ve çıkamadım. Boğuldum ve ben bittim. Ölümden başka hiçbir şeyi hissedemiyorum. Çünkü ben duygularımı okyanusunda bıraktım. Hayatta kalmış ölü gibiyim. Öylesine hissiz, öylesine yalnız…

Sesini duysam belki kendime geleceğim; ama umut bitti tükendi. Bir mucizeye hasretim, sana hasretim…

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler. Ağzına dolar insanın. Sussan acıtır,konuşsan kanatır…

Birgün umut, birgün hülya tükenir. Birgün uyku, birgün rüya tükenir. Her saat dünyaya sarılmak ne ki; Birgün mecal, birgün dünya tükenir… – Abdurrahim Karakoç

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim? Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim…

Mola istiyorum artık hayat. Sadece bir mola, çok görme bunu bana. Dayanacak gücüm takatim kalmadı artık…

Sen gittin, ben bittim. Öyle lafın gelişi de değil, önce kalbim, sonra ciğerlerim, midem, beynim.. hepsi senden sonra bitti, ben bittim…

Allah’ım artık dayanacak gücüm kalmadı! Bittim, tükendim!… Neden dinlemiyorlar? Bakıyorlar, ama görmüyorlar. Kulakları var ama duymuyorlar…

Sürekli güldüğüme bakmayın. Güçlü değilim ben. Güçlü olmaktan çok uzağım. Bir insan ne kadar güçsüz olabilirse o kadar paramparçayım. Bittim…

Uyuyamıyorum nefes alamıyorum yavaş yavaş tükeniyorum bitiyorum. Gücüm kalmadı. Ağlamaktan gözlerimde derman kalmadı. Ben hayatımda hiç bu kadar kötü hissetmemiştim. Tükendiğimi hissediyorum…

İnanın hayal kırıklığı yaşamaktan o denli yoruldum, tükendim ki anlatamam…

Umudun rengi olsaydı, mavi olurdu demiş şairin biri. Benim hayatımdaki her şey gri artık…

Hani saatlerce ağlarsın hıçkıra hıçkıra, sonra yorgun düşüp sessizce tavanı seyredersin, ama hala ıslaktır yanakların…

Ben yoruldum insanları severken, siz bıkmadınız, usanmadınız; kırmaya, dökmeye, parçalamaya. Yetti cidden yetti. Mezarlığa döndü, beynim ve kalbim! Bıktım hayattan, bıktım sizden. Anlamsız bakan gözlerinizden… Artık umudum yok. Hayattan beklentim yok. Beni bu duruma düşüren, bu çaresizliğe iten herkesten nefret ediyorum. Hayattan bir beklentim yok. Hiç. İnsanlara eskiden güvenir, inanır, severdim. Artık kimse umrumda değil.

Ben sensiz tükendim. Ne kolumu kaldırasım kaldı; ne de bişeyler yapasım. Öylece bekliyorum çaresiz.

Seni düşlerime aldım, Uyksuz kaldım. Seni uykularıma aldım, Düşsüz kaldım. Başıma aldım, sensiz; Gönlüme aldım,başsız. Sensiz,yollarda pulsuz, Pullarda mektupsuz kaldım. Sana adlar aradım. Ardında adsız kaldım…

Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım. Mürekkeple yazmışlar oysa. Ben kurşun kalem silgisiydim, azaldığımla kaldım… – Oğuz Atay

Yaktığı her sigaraya kadının adını veriyordu adam,kendisi için kül olmasını istermiş gibi. Son sigarasına da kadının adını verdi,sanki yitip gideceğini hissetmiş gibi…

Hani saatlerce ağlarsın hıçkıra hıçkıra, sonra yorgun düşüp sessizce tavanı seyredersin ama hala ıslaktır yanakların…

Uyuyamıyorsanız hayalleriniz olduğundan netde.org değil, hayalleriniz öldüğündendir.

Bir gün bakıyorsun bütün hayatın değişmiş ama aldırış etmiyorsun. Belki de böylesi daha iyi olacak diye düşünüp susuyorsun. İşte o zaman tükendiğini anlıyorsun. Tükendim…

Çok mutsuzum ve değilmiş gibi rol yapamıyorum artık, bitti, tükendim, hepsini oynadım…

Matkapla göğsünün ortasına açılmış bir pencere düşün. Perdeyi aralayıp kendi yarandan bakıyorsun dünyaya. Eskisi gibi acımıyor ve asıl bu acıtıyor…

Kimse boşuna durmaz. Ya dizleri tükenmiştir, ya nefesi. Kimse boşuna susmaz. Ya nefesi tükenmiştir, ya kelimeleri…

Ben artık ne kadar tükendiğimi bile anlatamıyorum. Tükendim çünkü…

Yoruldum hayattan hayatın karşıma çıkardıklarından saçma insanlardan bıktım, yoruldum, nefret ettim kendimden, gözümün yaşını silmekten, okuldan, sözlerden, egolardan bıktım!

Ben bugün; seni bıraktım. Ben bugün; hiç bilmediğim bir sokakta, yere yıkılıp ağlarken… Hiç bilmediğim insanların bana acıyarak baktığı o gözlerde bitirdim seni. Ben, tükendim…

Bu hayattan çoktan bıktım aslında sadece şu sokaktan sen çıkarsın diye dayanıyorum…

Umudun tükenmiş ama yanından geçse kokusunu içine çekecek gibisin…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.